گرفتگی صدای طولانی، احساس وجود جسم خارجی در گلو، درد هنگام بلع و مشکلات تارهای صوتی از علائمی هستند که گاهی برای تشخیص علت آنها به بررسی مستقیم حنجره نیاز است. لارنگوسکوپی یکی از روش‌های مهم تشخیصی در تخصص گوش، حلق و بینی است که امکان مشاهده ساختار حنجره و تارهای صوتی را فراهم می‌کند.
در این روش، پزشک با استفاده از ابزار مخصوص، وضعیت بافت‌های حنجره را بررسی می‌کند. لارنگوسـکوپی ممکن است در مطب و طی چند دقیقه انجام شود یا در موارد خاص، به تجهیزات اتاق عمل و بیهوشی نیاز داشته باشد. در ادامه با انواع لارنگوسکوپی، مراحل انجام، کاربردهای تشخیصی و شرایطی که پزشک انجام این بررسی را توصیه می‌کند، آشنا می‌شوید.
لارنگوسکوپی چیست؟
لارنگوسکوپی (Laryngoscopy) روشی برای مشاهده حنجره و تارهای صوتی است. حنجره در تولید صدا، محافظت از راه هوایی هنگام بلع و عبور هوا نقش دارد. بررسی مستقیم این ساختار به پزشک کمک می‌کند علت بسیاری از مشکلات صوتی و حلقی را شناسایی کند. در لارنگوسکوپی، از آندوسکوپ انعطافپذیر، ابزارهای سخت مخصوص یا در بعضی شرایط از آینه استفاده میشود. انتخاب ابزار به هدف معاینه و وضعیت بیمار بستگی دارد. این بررسی میتواند در تشخیص التهاب حنجره، ندول و پولیپ تارهای صوتی، اختلال حرکت تارهای صوتی و ضایعات مشکوک کمک‌کننده باشد. برای آشنایی با بیماری‌های مرتبط، مقاله «گرفتگی صدا چیست؟» را مطالعه کنید.
تفاوت لارنگوسکوپی با آندوسکوپی بینی
لارنگوسکوپی با هدف بررسی حنجره و تارهای صوتی انجام میشود. در مقابل، آندوسکوپی بینی برای مشاهده حفره بینی، مسیرهای داخلی آن و نواحی مرتبط کاربرد دارد. در لارنگوسکوپی انعطافپذیر ممکن است آندوسکوپ از راه بینی وارد شود، اما هدف اصلی مشاهده حنجره است. بنابراین، این دو بررسی با وجود استفاده احتمالی از ابزار مشابه، کاربردهای متفاوتی دارند. برای آشنایی با روش بررسی ساختارهای بینی می‌توانید مقاله «آندوسکوپی بینی و سینوس چیست؟» را مطالعه کنید.
انواع لارنگوسکوپی کدام‌اند؟
لارنگوسکوپی به روش‌های مختلفی انجام میشود که از نظر نوع ابزار، مسیر ورود و شرایط انجام تفاوت دارند. پزشک با توجه به علائم بیمار و هدف معاینه، روش مناسب را انتخاب می‌کند. لارنگوسـکوپی انعطافپذیر معمولاً در مطب قابل انجام است و برای مشاهده حرکات تارهای صوتی کاربرد دارد. در مقابل، لارنگوسـکوپی مستقیم با ابزار سخت ممکن است برای نمونهبرداری یا درمان بعضی ضایعات در اتاق عمل انجام شود.
گاهی نیز از لارنگوسکوپی غیرمستقیم با آینه یا از تجهیزات تصویربرداری ویژه برای بررسی دقیق‌تر ارتعاش تارهای صوتی استفاده میشود.
| نوع لارنگوسکوپی | روش انجام | کاربرد اصلی |
|---|---|---|
| انعطافپذیر | ورود آندوسکوپ باریک معمولاً از بینی | مشاهده حنجره و حرکت تارهای صوتی |
| غیرمستقیم با آینه | مشاهده حنجره با آینه مخصوص | بررسی اولیه در شرایط مناسب |
| مستقیم با ابزار سخت | معمولاً از راه دهان و در اتاق عمل | بررسی دقیق، نمونهبرداری یا درمان |
| ویدئواستروبوسکوپی | تصویربرداری با نور ویژه | بررسی الگوی ارتعاش تارهای صوتی |
کدام روش لارنگوسکوپی بهتر است؟
روش مناسب به علت مراجعه بستگی دارد. برای بیماری با گرفتگی صدای طولانی، لارنگوسـکوپی انعطافپذیر ممکن است اطلاعات مناسبی درباره حرکت تارهای صوتی ارائه دهد. اگر ضایعه‌ای نیازمند نمونهبرداری یا مداخله جراحی باشد، ممکن است لارنگوسکوپی مستقیم در اتاق عمل انتخاب شود. در بیماران دارای اختلالات ظریف صوتی، ویدئواستروبوسکوپی نیز میتواند اطلاعات تکمیلی درباره ارتعاش تارهای صوتی فراهم کند. تصمیم نهایی پس از معاینه متخصص گرفته میشود.
لارنگوسکوپی چگونه انجام میشود؟
در لارنگوسکوپی انعطافپذیر، بیمار معمولاً روی صندلی معاینه می‌نشیند. پزشک ممکن است برای راحتی بیشتر از اسپری بیحسی موضعی یا داروی کاهش‌دهنده گرفتگی بینی استفاده کند. سپس آندوسکوپ باریک به‌آرامی از یکی از سوراخ‌های بینی عبور داده میشود تا ساختارهای حلق و حنجره قابل مشاهده باشند. ممکن است از بیمار خواسته شود صدا تولید کند، نفس بکشد یا حرکت مشخصی انجام دهد تا عملکرد تارهای صوتی بررسی شود. این معاینه معمولاً چند دقیقه طول میکشد و در اغلب موارد نیاز به بیهوشی عمومی ندارد. مراحل لارنگوسـکوپی مستقیم متفاوت است و ممکن است با بیهوشی در اتاق عمل انجام شود.
آیا لارنگوسکوپی درد دارد؟
لارنگوسکوپی انعطافپذیر معمولاً با درد شدید همراه نیست، اما ممکن است بیمار احساس فشار خفیف در بینی، تحریک گلو یا حالت تهوع موقت داشته باشد. استفاده از بیحسی موضعی در صورت نیاز میتواند ناراحتی را کاهش دهد. میزان تحمل معاینه در افراد متفاوت است و همکاری بیمار به انجام راحت‌تر بررسی کمک می‌کند. در لارنگوسـکوپی مستقیم تحت بیهوشی، بیمار هنگام انجام عمل دردی احساس نمیکند، اما ممکن است پس از آن برای مدتی گلودرد یا خشونت صدا داشته باشد.
لارنگوسکوپی برای تشخیص چه بیماری‌هایی انجام میشود؟
یکی از کاربردهای اصلی لارنگوسکوپی، بررسی علت گرفتگی صدا و اختلالات تارهای صوتی است. پزشک با مشاهده مستقیم حنجره میتواند التهاب، ضایعات خوش‌خیم و بعضی تغییرات غیرطبیعی را بررسی کند. لارنگوسـکوپی همچنین در ارزیابی مشکلاتی مانند درد یا ناراحتی مداوم گلو، احساس جسم خارجی و اختلالات خاص بلع کاربرد دارد. البته هر بیمار دارای این علائم به لارنگوسـکوپی نیاز ندارد و ضرورت بررسی براساس شرح حال و معاینه تعیین میشود. در صورت مشاهده ضایعه مشکوک، ممکن است بررسی‌های تکمیلی یا نمونهبرداری توصیه شود. این روش همچنین میتواند به بررسی حرکت تارهای صوتی در افراد دارای احتمال فلج تار صوتی کمک کند.
چه زمانی لارنگوسکوپی ضروری است؟
اگر گرفتگی صدا طی چهار هفته بهبود پیدا نکند، راهنماهای تخصصی توصیه می‌کنند حنجره با لارنگوسـکوپی بررسی شود. در صورت احتمال بیماری جدی، ارزیابی باید زودتر انجام شود. وجود علائمی مانند تنگی نفس، صدای تنفسی غیرطبیعی، توده گردن یا گرفتگی صدای جدید پس از جراحی گردن و قفسه سینه نیز میتواند ضرورت بررسی سریع‌تر را افزایش دهد. برای شناخت سایر بیماری‌های این ناحیه، مقاله «بیماری‌های حلق و حنجره» را مطالعه کنید.
قبل از لارنگوسکوپی چه آمادگی‌هایی لازم است؟
آمادگی برای لارنگوسکوپی به نوع روش انتخاب‌شده بستگی دارد. لارنگوسـکوپی انعطافپذیر که معمولاً در مطب انجام میشود، در بیشتر موارد به آمادگی پیچیده‌ای نیاز ندارد. پزشک پیش از معاینه درباره بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی و سابقه حساسیت به داروهای بیحسی سوال می‌کند.
اگر قرار باشد لارنگوسکوپی مستقیم تحت بیهوشی عمومی انجام شود، آمادگی‌های بیشتری لازم است. در این شرایط، بیمار باید دستورالعمل‌های مربوط به ناشتا بودن، مصرف داروها و بررسی‌های پیش از بیهوشی را رعایت کند. اطلاع دادن درباره سابقه جراحی بینی و گلو، مشکلات انعقادی و مصرف داروهای ضدانعقاد اهمیت دارد. قطع داروهایی مانند وارفارین یا آسپیرین بدون دستور پزشک توصیه نمی‌شود.
آیا قبل از لارنگوسکوپی باید ناشتا باشیم؟
برای لارنگوسکوپی انعطافپذیر ساده معمولاً ناشتایی طولانی ضروری نیست، مگر اینکه پزشک دستور متفاوتی داده باشد. اگر از اسپری بیحسی حلق استفاده شود، ممکن است لازم باشد بیمار تا بازگشت حس طبیعی بلع از خوردن و نوشیدن خودداری کند.
در لارنگوسـکوپی مستقیم با بیهوشی عمومی، رعایت ناشتایی اهمیت بیشتری دارد. مدت آن بر اساس نوع غذا یا نوشیدنی، شرایط بیمار و دستور متخصص بیهوشی تعیین میشود. بنابراین، قبل از مراجعه باید مشخص شود چه نوع لارنگوسـکوپی انجام خواهد شد. دستورالعمل مرکز درمانی در مورد غذا، نوشیدنی و داروها اولویت دارد.
لارنگوسکوپی چقدر طول میکشد؟
مدت انجام لارنگوسکوپی با توجه به نوع روش و هدف بررسی متفاوت است. لارنگوسـکوپی انعطافپذیر معمولاً طی چند دقیقه انجام میشود و در اغلب موارد بیمار پس از پایان معاینه میتواند مرکز درمانی را ترک کند. در لارنگوسکوپی مستقیم، مدت انجام بررسی ممکن است طولانیتر باشد؛ بهویژه اگر نمونهبرداری، خارج کردن ضایعه یا اقدام درمانی دیگری نیز انجام شود. زمان آماده‌سازی برای بیهوشی و مراقبت پس از آن نیز باید در نظر گرفته شود. طولانیتر بودن معاینه لزوماً نشان‌دهنده وجود بیماری جدی نیست. شرایط آناتومیک بیمار، میزان همکاری و نوع اقدام موردنیاز بر مدت انجام آن تأثیر دارند.
آیا بیمار بعد از لارنگوسکوپی بستری میشود؟
در بیشتر موارد لارنگوسکوپی انعطافپذیر، نیازی به بستری نیست. بیمار پس از معاینه و دریافت توصیه‌های لازم میتواند به فعالیت‌های معمول خود بازگردد. اگر از بیحسی موضعی گلو استفاده شده باشد، خوردن و نوشیدن باید تا زمان بازگشت حس طبیعی و ایمن بودن بلع به تعویق بیفتد. معمولاً این محدودیت کوتاه‌مدت است و دستور دقیق توسط پزشک ارائه میشود.
در لارنگوسـکوپی مستقیم تحت بیهوشی، بیمار برای مدتی در بخش ریکاوری تحت نظر قرار می‌گیرد. ترخیص در همان روز برای بسیاری از بیماران امکان‌پذیر است، اما در صورت انجام اقدامات پیچیده یا وجود شرایط پزشکی خاص ممکن است مراقبت طولانی‌تری لازم باشد.
عوارض لارنگوسکوپی چیست؟
لارنگوسکوپی معمولاً روشی ایمن است و عوارض جدی آن نادر هستند. میزان خطر به نوع معاینه، وضعیت بیمار و انجام یا عدم انجام اقدامات درمانی بستگی دارد. در لارنگوسـکوپی انعطافپذیر، ناراحتی‌ها اغلب خفیف و کوتاه‌مدت هستند. بعضی بیماران هنگام ورود آندوسکوپ از بینی احساس فشار، عطسه یا تحریک گلو دارند. گاهی نیز خونریزی مختصر بینی ایجاد میشود. این مشکلات معمولاً بدون درمان خاصی برطرف می‌شوند.
در لارنگوسکوپی مستقیم تحت بیهوشی، احتمال گلودرد، گرفتگی موقت صدا، آسیب به مخاط دهان یا دندان‌ها وجود دارد. عوارض مهم‌تر مانند خونریزی قابل توجه، آسیب تارهای صوتی یا مشکل تنفسی نادر هستند، اما باید پیش از عمل درباره آنها اطلاع‌رسانی شود.
مراقبت از علائم بعد از لارنگوسکوپی
پس از معاینه انعطافپذیر، اگر از بیحسی موضعی استفاده شده باشد، بیمار باید تا برگشت حس طبیعی گلو از خوردن و نوشیدن خودداری کند. این کار برای کاهش خطر پریدن غذا یا مایعات به راه تنفسی اهمیت دارد. پس از لارنگوسکوپی مستقیم، ممکن است پزشک استراحت صوتی، مصرف مایعات کافی و استفاده از داروهای مسکن مناسب را توصیه کند.
میزان استراحت صدا به نوع اقدام انجام‌شده، بهویژه وجود نمونهبرداری یا جراحی تارهای صوتی، بستگی دارد. تنگی نفس، خونریزی قابل توجه، تب، درد شدید یا مشکل پیشرونده بلع از علائمی هستند که نیازمند ارزیابی فوری پزشکی‌اند. در صورت بروز مشکل تنفسی باید به اورژانس مراجعه شود.
تفاوت لارنگوسکوپی با استروبوسکوپی و آندوسکوپی گوارشی چیست؟
لارنگوسکوپی برای مشاهده مستقیم حنجره و تارهای صوتی انجام میشود، اما بعضی روش‌های تشخیصی دیگر نیز ممکن است برای بررسی مشکلات صدا، گلو و بلع مورد استفاده قرار گیرند. شناخت تفاوت آنها به بیمار کمک می‌کند هدف از هر بررسی را بهتر درک کند.
استروبوسکوپی روشی برای ارزیابی دقیق‌تر الگوی ارتعاش تارهای صوتی هنگام تولید صداست. این روش به‌خصوص در بررسی برخی اختلالات صوتی کاربرد دارد و میتواند اطلاعاتی ارائه دهد که در مشاهده معمول حنجره به‌خوبی مشخص نیستند.
آندوسکوپی گوارشی نیز برای مشاهده مری، معده و ابتدای روده باریک انجام میشود. اگر فرد واقعاً در بلع مشکل دارد یا غذا در مری گیر می‌کند، ممکن است بررسی گوارشی لازم باشد. انتخاب روش مناسب به علائم و یافته‌های پزشک بستگی دارد.
مقایسه روش‌های بررسی حنجره و گلو
| روش | ناحیه بررسی | کاربرد اصلی |
|---|---|---|
| لارنگوسکوپی | حنجره و تارهای صوتی | بررسی گرفتگی صدا و ضایعات حنجره |
| استروبوسکوپی | ارتعاش تارهای صوتی | تشخیص دقیق‌تر اختلالات صوتی |
| آندوسکوپی گوارشی | مری و معده | بررسی مشکلات مری و برخی اختلالات بلع |
| آندوسکوپی بینی | حفره بینی و پشت بینی | بررسی انسداد و بیماری‌های بینی |
اگر بیمار به دلیل احساس جسم خارجی در گلو مراجعه کند، پزشک ابتدا نوع ناراحتی و وضعیت بلع را بررسی می‌کند. در صورت وجود علائم مرتبط با حنجره ممکن است لارنگوسـکوپی مناسب باشد. در مقابل، اگر غذا هنگام بلع در مسیر مری متوقف میشود، بررسی دستگاه گوارش ممکن است ضرورت بیشتری داشته باشد. گاهی نیز برای رسیدن به تشخیص، ارزیابی مشترک متخصص گوش، حلق و بینی و متخصص گوارش لازم است.
برای شناخت بیماری‌های مرتبط می‌توانید مقاله «ریفلاکس چیست؟» و «گرفتگی صدا چیست؟» را مطالعه کنید.
هزینه لارنگوسکوپی چقدر است و به چه عواملی بستگی دارد؟
هزینه لارنگوسکوپی به نوع روش، محل انجام معاینه و خدمات موردنیاز بستگی دارد. لارنگوسـکوپی انعطافپذیر که معمولاً در مطب متخصص گوش، حلق و بینی انجام میشود، از نظر تجهیزات و شرایط با لارنگوسـکوپی مستقیم در اتاق عمل تفاوت دارد.
اگر معاینه صرفاً برای مشاهده حنجره و تارهای صوتی انجام شود، هزینه آن ممکن است کمتر از مواردی باشد که به نمونهبرداری، بیهوشی یا اقدامات درمانی نیاز دارند. تعرفه مرکز درمانی و پوشش بیمه نیز بر مبلغ پرداختی بیمار تأثیر می‌گذارند. برای اطلاع از هزینه دقیق لارنگوسـکوپی در سال ۱۴۰۵، بهتر است نوع بررسی موردنیاز مشخص شود. اعلام مبلغ ثابت بدون اطلاع از روش معاینه، خدمات همراه و تعرفه به‌روز مرکز درمانی میتواند گمراه‌کننده باشد.
چه عواملی بر قیمت لارنگوسکوپی تأثیر دارند؟
مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده هزینه شامل نوع لارنگوسکوپی، استفاده از تجهیزات تصویربرداری، محل انجام بررسی و نیاز به خدمات تکمیلی هستند. برای مثال، هزینه لارنگوسـکوپی انعطافپذیر در مطب ممکن است با بررسی مستقیم حنجره تحت بیهوشی متفاوت باشد.
اگر نمونهبرداری از ضایعه حنجره لازم باشد، هزینه‌های مربوط به نمونهبرداری و آزمایش پاتولوژی نیز ممکن است اضافه شوند. در موارد جراحی، خدمات اتاق عمل، بیهوشی و مراقبت پس از عمل نیز باید در نظر گرفته شوند. بیمار بهتر است پیش از مراجعه، درباره نوع معاینه و هزینه خدمات احتمالی سوال کند. برای دریافت نوبت ارزیابی تخصصی می‌توانید از صفحه «نوبت‌دهی آنلاین» استفاده کنید.
آیا بیمه هزینه لارنگوسکوپی را پرداخت می‌کند؟
پوشش بیمه لارنگوسکوپی به نوع بیمه، ضرورت پزشکی معاینه، قرارداد مرکز درمانی و تعرفه خدمت بستگی دارد. در بعضی شرایط، ممکن است بخشی از هزینه بررسی تشخیصی تحت پوشش بیمه قرار بگیرد. لارنگوسـکوپی تشخیصی، استروبوسکوپی و لارنگوسـکوپی همراه با جراحی ممکن است از نظر کد خدمات و شرایط پوشش بیمه تفاوت داشته باشند. بنابراین نمی‌توان برای تمام بیماران درصد یکسانی از پرداخت بیمه تعیین کرد.
برای جلوگیری از هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده، بهتر است پیش از انجام معاینه، شرایط پوشش بیمه پایه یا تکمیلی بررسی شود. ارائه معرفی‌نامه، نسخه پزشک یا مدارک پزشکی ممکن است بر اساس مقررات بیمه‌گر ضروری باشد.
مراقبت‌های بعد از لارنگوسکوپی و زمان دریافت جواب
مراقبت‌های پس از لارنگوسـکوپی به نوع معاینه و اقدامات انجام‌شده بستگی دارند. بیمارانی که لارنگوسـکوپی انعطافپذیر ساده انجام داده‌اند، معمولاً می‌توانند پس از پایان بررسی و رفع اثر داروهای موضعی به فعالیت روزانه بازگردند.
اگر از بیحسی موضعی گلو استفاده شده باشد، بهتر است تا بازگشت حس طبیعی بلع از خوردن و نوشیدن خودداری شود. در لارنگوسـکوپی مستقیم، به‌خصوص اگر نمونهبرداری یا جراحی تارهای صوتی انجام شده باشد، ممکن است مراقبت‌های بیشتری لازم باشد. در بسیاری از موارد، پزشک میتواند یافته‌های اولیه معاینه را همان روز توضیح دهد. بااین‌حال، اگر نمونهبرداری انجام شده باشد، تشخیص نهایی ممکن است به نتیجه آزمایش پاتولوژی وابسته باشد.
بعد از لارنگوسکوپی چه غذاهایی بخوریم؟
پس از لارنگوسکوپی انعطافپذیر، زمانی که اثر بیحسی حلق برطرف شده و بلع طبیعی است، بیمار معمولاً میتواند تغذیه عادی خود را از سر بگیرد. اگر گلو تحریک شده باشد، غذاهای نرم و نوشیدنی‌های با دمای مناسب ممکن است راحت‌تر تحمل شوند. در لارنگوسکوپی مستقیم، توصیه‌های غذایی به نوع اقدام انجام‌شده بستگی دارد. پس از نمونهبرداری یا جراحی، پزشک ممکن است برای مدت مشخصی مصرف غذاهای نرم و پرهیز از خوراکی‌های بسیار داغ یا تحریک‌کننده را توصیه کند.
اگر پس از معاینه، درد شدید هنگام بلع، مشکل تنفس یا ناتوانی در نوشیدن مایعات ایجاد شود، بیمار باید برای ارزیابی پزشکی اقدام کند.
آیا بعد از لارنگوسکوپی باید استراحت صوتی داشته باشیم؟
پس از لارنگوسکوپی انعطافپذیر ساده، معمولاً استراحت صوتی طولانی ضروری نیست. بیمار ممکن است برای مدت کوتاهی احساس خشکی یا تحریک گلو داشته باشد که اغلب بهبود پیدا می‌کند. اگر نمونهبرداری یا جراحی تارهای صوتی انجام شده باشد، پزشک ممکن است استراحت صوتی کامل یا نسبی را برای مدت مشخصی توصیه کند. نوع و مدت محدودیت صحبت کردن بر اساس شرایط تارهای صوتی و اقدام انجام‌شده متفاوت است.
صحبت کردن با صدای بلند، فریاد زدن و فشار آوردن به صدا در دوران بهبود ممکن است باعث تحریک بیشتر شود. برای آشنایی با بیماری‌های مرتبط می‌توانید مقاله «گرفتگی صدا چیست؟» را مطالعه کنید.
جواب لارنگوسکوپی چه زمانی آماده میشود؟
در لارنگوسـکوپی تشخیصی ساده، پزشک اغلب میتواند نتیجه مشاهده اولیه حنجره را بلافاصله پس از معاینه توضیح دهد. در صورت ثبت تصاویر یا ویدئو، یافته‌ها ممکن است برای پیگیری‌های بعدی نیز نگهداری شوند. اگر ضایعه‌ای مشاهده شود که به نمونهبرداری نیاز دارد، تشخیص قطعی ماهیت بافت معمولاً پس از بررسی پاتولوژی امکان‌پذیر است. مدت آماده شدن نتیجه به آزمایشگاه و نوع بررسی بستگی دارد.
در مواردی که نتیجه معاینه نیاز به بررسی تکمیلی دارد، ممکن است پزشک تصویربرداری، بررسی بلع یا ارزیابی تخصصی دیگری را توصیه کند. برای اطلاعات بیشتر درباره بیماری‌های مرتبط با حنجره، مقاله «بیماری‌های حلق و حنجره» را مطالعه کنید.
نتیجه‌گیری
لارنگوسکوپی یکی از روش‌های مهم تشخیص بیماری‌های حنجره و تارهای صوتی است. این بررسی به متخصص گوش، حلق و بینی کمک می‌کند علت مشکلاتی مانند گرفتگی صدای طولانی، اختلال حرکت تارهای صوتی و بعضی ضایعات حنجره را شناسایی کند.
لارنگوسکوپی انعطافپذیر معمولاً در مطب و بدون بیهوشی عمومی انجام میشود. در مواردی که نمونهبرداری یا اقدام درمانی لازم باشد، ممکن است لارنگوسـکوپی مستقیم در اتاق عمل انتخاب شود. طبق توصیه آکادمی گوش، حلق و بینی آمریکا، گرفتگی صدایی که طی چهار هفته بهبود پیدا نکند باید با مشاهده حنجره بررسی شود. در صورت احتمال بیماری جدی، معاینه باید زودتر انجام شود.
دکتر قهاری متخصص و جراح گوش ، حلق و بینی با 13 سال سابقه در زمینه جراحی های زیبایی گوش و بینی، تخصص خود را در دانشگاه تبریز در رشته گوش و حلق و بینی اخذ کرده اند. ایشان سابقه ی درخشانی در انجام انواع عمل های جراحی گوش و حلق و بینی دارند و به دلیل مهارت و تجربه ی بالای خود، در بین بیماران و همکاران خود از احترام زیادی برخوردار هستند و به عنوان بهترین متخصص گوش و حلق و بینی کودکان در تهران از احترام زیادی برخوردار هستند.برای دریافت مشاوره تخصصی با بهترین متخصص گوش و حلق و بینی کودکان در تهران، همین حالا با مطب دکتر حامد قهاری 09143900114 تماس بگیرید.